Columns

Categorie: Columns
Maarten de Haan17-04-2018 14:53

Je bent zo oud als je je voelt. Een gezegde waarmee wordt uitgedrukt dat je je nog prima een jonge god kunt wanen, ook al ben je al lang geen twintig meer. Maar ook het omgekeerde komt voor: sommige mensen staan al vroeg in hun leven in de pensioenstand en lijken het opgegeven te hebben nog een maatschappelijke rol te spelen.

Wat de ‘jonge goden’ betreft had ik laatst een vrolijk makende ervaring. Ik ging op zoek naar een gepensioneerde arts die een paar uurtjes zou willen werken in een psychologenpraktijk in Amsterdam. Mooie gelegenheid een aantal oude bekenden te bellen, artsen die ik ooit had leren kennen, maar een beetje uit het oog verloren was. Het waren gesprekken waar ik energie van kreeg.
Categorie: Columns
Subeida Jainullah22-02-2018 22:50

Sommige recruiters hebben een sterke mening over kandidaten die solliciteren met een curriculum vitae dat niet foutloos is. Een mooi cv is voor hen de eerste voorwaarde om überhaupt voor iemand aan de slag te gaan. Géén cv? Helemaal niets mee doen. Het cv is dus als een soort paspoort voor de 'grotemensenwereld'.

De gedachte van deze recruiters is: als je niet eens een goed cv kunt opstellen, kan je ook niet goed werken. Waarom solliciteer je eigenlijk? Neem je het solliciteren wel serieus? Maar is het hebben van een cv eigenlijk wel zo belangrijk, of zijn die één of twee A4’tjes nogal overrated?
Categorie: Columns
Marlies Kalkhoven21-02-2018 12:51

Er wordt in Nederland veel gesproken en geschreven over hoe moeilijk het is de kwaliteit van zorg te borgen. Maar eigenlijk is het simpel. Het gaat om een slimme inzet van professionals, maar vooral om werkplezier en perspectief bieden aan die mensen.

Tijdens mijn studie geneeskunde viel mij op dat verpleegkundigen de ziekenhuizen uit renden. Achttien jaar geleden richtte ik daarom een eigen bedrijf op, gericht op het behouden van deze mensen. De oplossing vond ik in het multidisciplinair opleiden en flexibel inzetten van verpleegkundigen. Een logistiek zorgbedrijf was het gevolg.
397bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Jaap van den Broek Humphrey24-01-2018 14:45
 
Als 34-jarige man werkte ik al enige tijd als sales consultant bij een gerenommeerd adviesbureau. De financiële crisis noodzaakte veel organisaties om mensen op straat te zetten. Gerenommeerd of niet, ook bij dit bedrijf halveerde zich het personeel in twee jaar tijd.

Zoiets is allerminst bevorderlijk voor de sfeer binnen zo’n organisatie. Ik had er een dubbel gevoel bij. Al enige tijd wist ik mijn positie niet geheel meer zeker. Dromerig zat ik mij vaak af te vragen wat ik verder met mijn leven zou willen doen. Bedrijven in crisis investeren echter niet in werknemers die dromen.
1593bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Hayat el Kadi26-11-2017 15:42
 
Het Europese Jaar van het Vrijwilligerswerk ligt alweer zes jaar achter ons, maar vrijwilligers blijven uiterst belangrijk voor organisaties. In 2011 werd door de Europese Unie een groot onderzoek gedaan naar vrijwilligerswerk. Het bleek dat 22 tot 25% van de Europeanen vrijwilligerswerk verrichten. Sport en cultuur zijn de gebieden waarin het meeste vrijwilligerswerk wordt gedaan.

Als we het hebben over vrijwilligerswerk in de zorg zie ik een aantal grote veranderingen. Met name de ouderenzorg, de verstandelijk gehandicaptenzorg en de geestelijke gezondheidszorg hebben een lange traditie in vrijwilligerswerk. Het zijn organisaties die midden in de samenleving staan, en vrijwilligers worden niet voor niets het “cement van de samenleving genoemd”.
Categorie: Columns
Jaap van den Broek Humphrey30-10-2017 11:03
Het economische herstel na een periode van laagconjunctuur heeft doorgaans interessante gevolgen voor de schaarste op de arbeidsmarkt.

Tijdens de recessie zijn het -heel kort door de bocht- de werkgevers mèt vacatures die aan cherry-picking doen. Maar in de tijd van voorspoed die er op volgt krijgen werkzoekenden het meer voor het zeggen en kunnen gaan peilen hoe groen het gras bij de buren is. De vraag is alleen hoe aantrekkelijk je bent en of je gevonden wordt. Een voorbeeld….

Werkzaam bij een technisch recruitment bureau kom ik, na het volgen van een cursus over de vindbaarheid van mijn track-record op sociale media, tot de conclusie dat de vindbaarheid niet alleen mijn uitstraling naar eventuele (toekomstige) zakenrelaties verbetert. Het kan me myself I, Jaap van den Broek Humphrey dus, ook een leuke nieuwe carrièrestap opleveren.
1939bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Daniel Petitjean25-09-2017 14:58

Bijzonder en zeker het vermelden waard: ik zit momenteel in mijn wittebroodsweken! Woensdag 30 augustus jongstleden raakte ik mijn wilde haren kwijt, ik legde mijn netten te drogen, ik gaf de pijp aan Casanova. Kort gezegd, ik ben in de echt verbonden.

De roes van het bruiloftsfeest is voorbij en ik ben op een roze wolk geklommen. In de speeches tijdens het feest heb ik het allemaal voorbij horen komen, en ook las ik het in een speciaal boekje dat mijn Matchpartner collega’s gemaakt hadden: het belang van trouw zijn, eerlijkheid, openheid, in voor- en tegenspoed. En nu ik weer op mijn werk zit denk ik: er zijn best overeenkomsten tussen het huwelijk en de band die je nastreeft met je kandidaten.
Categorie: Columns
Stephen Hoogenboom24-08-2017 13:27
 
Van de kleinste bed and breakfast in de binnenlanden van Noorwegen, via je favoriete visrestaurant in Lissabon, tot de huisarts om de hoek. Allemaal moeten ze er aan geloven, aan reviews op internet. En wij in de arbeidsbemiddeling ook, lijkt het.

Werk, uitgaan, eten en drinken worden steeds meer geregeerd door beoordelingen op internet. Een huilende emoji voor een bestelling die nooit is aangekomen. Drie-en-een-halve ster voor een broodje zalm.

Blijft natuurlijk de vraag of wat de klant ervaart en beschrijft ook de waarheid is.

Categorie: Columns
Michael Reijmers25-07-2017 10:00

Zodra je ergens solliciteert is er één beproefd middel om de medewerker HRM stil te krijgen. Namelijk met de vraag: als ik hier start volgende week, wat doe ik dan precies op een werkdag? OK, je zet je computer aan. En dan? Bel je een potentiele opdrachtgever? Ga je vergaderen met collega’s? Lees je je in en maak je een plan de campagne?

Iedereen heeft een eigen verantwoordelijkheid om zijn of haar werk betekenis en vorm te geven, maar alvorens je een baan aanneemt moeten de contouren toch wel duidelijk zijn. Niets vervelender dan dat je ergens begint en je vind je plek niet.
2748bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Robert Albeda26-06-2017 15:39

Wekelijks voer ik tussen de acht en twaalf gesprekken met mensen die ik nog niet ken, in het kader van de diverse vacatures die ik heb open staan. Als je al die intakes doet op een standaardmanier, wordt het gauw saai. Maar in de praktijk valt het mee, want niemand is standaard. Iedereen heeft een eigen verhaal.

Een kandidaat leren kennen is een kunst op zich. Onze opdrachtgevers willen iemand met een eigen aanpak en stijl, een bepaald type. De juiste opleiding en werkervaring zijn slechts de eerste vereisten. Je wilt meer te weten komen. Daarom kan het kan nooit kwaad interessante bijzaken, pleasantries als het ware, de boventoon te geven in zo’n gesprek.