Van helden tot afdankertjes

Daniel Petitjean 27-5-2014 10:07
Categorieën: Columns

2007, 2008. Het waren de jaren waarin een schreeuwend tekort ontstond aan docenten. Docenten Wiskunde,  docenten Natuurkunde, docenten Nederlands…..

Mensen werden van de lerarenopleiding geplukt en voor de klas gezet, ja zelfs werd er een compleet recruitmentapparaat opgezet om mensen vanuit het bedrijfsleven het onderwijs in te krijgen. Terwijl de overheid de problemen al langer had kunnen zien aankomen.

Ook een aantal mensen uit het bedrijfsleven is toen het onderwijs ingestapt. Enerzijds omdat zij er goede voorwaarden voor terug kregen, anderzijds omdat zij ook de intrinsieke waarde meenden te hebben om het onderwijsaanbod kwalitatief te verbeteren.

In het diepe springen om het tekort aan docenten op te vangen. Met andere woorden: je stapt uit het bedrijfsleven, levert salaris in, start in een jaarcontract en weet dat je tijdens je werk als docent geen tijd zult krijgen om je bevoegdheid te behalen.

Nu, 6 jaar later worden juist deze mensen bedankt voor de bewezen diensten in het onderwijs, want zonder bevoegdheid kunnen zij niet langer aanblijven als docent. Zij moeten nu plaats maken voor de ‘gewone docent’ met bevoegdheid.

Nu snap ik wel dat op lange termijn het onderwijsaanbod in Nederland kwalitatief alleen maar beter wordt en dat de overheid scholen gaat belonen en subsidiëren als het een bepaald percentage bevoegde docenten in dienst heeft. Maar wat gebeurt er met onze helden die in de bres zijn gesprongen voor het Nederlands onderwijssysteem?

Wij kunnen toch niet verwachten dat zij in hun eigen tijd nog een opleiding volgen én betalen. De overheid kwam toen te laat in actie om het tekort aan docenten te verhelpen. Waarom nu dan niet deze helden tegemoet komen, in plaats van ze om te dopen tot afdankertjes?

Geschreven door: Daniel Petitjean
Op persoonlijke titel geschreven

Reageer