Columns

Categorie: Columns
Joost van DIeën28-08-2018 13:21

Als je een werkend bestaan leidt, kan aan het einde van je zomervakantie zomaar de ultieme million dollar question bij je opkomen. Namelijk: hoe zou het zijn die staat van puur vrij zijn -vakantie dus- te continueren, omdat je niet meer hoeft te werken? Bijvoorbeeld na het, letterlijk, winnen van een miljoen of wat in de loterij?

In De Volkskrant van afgelopen zaterdag stond een, lichtelijk naar komkommer ruikend, artikel van Sander van Walsum met de titel Werk, we willen niet zonder (al denkt u van wel)  waarin uiteen wordt gezet hoe er in de afgelopen decennia over werk is gedacht, hoe dit is veranderd, en welke plek werk inneemt in de huidige samenleving.

De strekking van het verhaal is dat voor veel mensen werk toch een heel belangrijke pijler van het bestaan is, ondanks dat het niet altijd zo wordt ervaren. Vooral na een vakantie, als op maandagmorgen het laatste vrijheidssymbool, de vakantiebaard er aan moet gaan geloven, omdat plaats gemaakt moet worden voor het strak georganiseerde ‘normale leven’. Oh, de frisse tegenzin die dan opstijgt vanuit de Vinex-wijken! 
411bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Daniel Petitjean31-07-2018 11:50
 
“Wat is eigenlijk de meerwaarde dat jullie er tussen zitten?” Als een werkgever of een werkzoekende een dergelijke vraag aan ons recruiters stelt, is het eventjes ongemakkelijk. Het gaat tenslotte om niets minder dan onze bestaansreden, onze dagelijkse bron van inkomsten.

Toch is het een goede vraag. Makkelijk te beantwoorden ook trouwens. Ik zou zeggen: vanwege de geïnvesteerde tijd. We zijn de hele dag bezig met netwerken om de meest geschikte kandidaten te vinden, en selecteren daarbij streng. Zelf houd ik mij al vier jaar intensief bezig met vacatures in het zogenaamde Sociaal Domein.

Toch heb ik de laatste tijd een probleem. Ik betrap mezelf er op dat het afwijzen van een kandidaat soms wel erg een automatisme wordt. En ik voel mij bezwaard als ik mensen aan de hand van de strenge criteria van de vacature afwijs, vooral als zij verder goed gekwalificeerd en gemotiveerd zijn. Hebben we niet teveel oogkleppen op? 
Categorie: Columns
Stephen Hoogenboom26-06-2018 10:46

Veel mensen die al langer werken hebben juist in deze tijd van het jaar die ene gedachte: ‘Wordt het niet eens tijd voor iets héél, héél anders? Tijd voor een loopbaanswitch?’ Dat is een heel gezonde impuls, tenminste, als je kijkt op de lange termijn.

Tijdens de zomervakantie, op een camping in Kroatië of in een huisje in Bretagne voor mijn part, ver weg van de dagelijkse rompslomp, kun je ontdekken dat je huidige baan niet meer is wat je wilt. De voorspelbare vergaderingen. De uitvallen van je baas. Het geprofileer, het ellebogenwerk. Of, erger nog: de zinloosheid en inwisselbaarheid van wat je doet….

De redenen om bij jezelf te rade te gaan of je nog wel op je plek zit, terwijl je bivakkeert in je zomerhuisje of je tentje, zijn divers. Naarmate je ouder wordt, kan het steeds moeilijker worden om mee te komen in een rap veranderende arbeidsmarkt. Je beroep kan zomaar verdwijnen door innovatie en globalisering. Je moet langer doorwerken tot je pensioen. Maar ook kan het zijn dat je onvervulde dromen hebt, de wens om meer met je talenten te doen.
1153bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Carin Veders28-05-2018 16:29

In Nederland worden veel zaken die diep ingrijpen in een mensenleven, zoals schulden, langdurige werkloosheid of jeugdzorg problematiek al snel benaderd vanuit een politiek en verzekeringstechnisch kader. Het gaat dan om doorlooptijden, budgettering, checks and balances, KPI’s.

Degene waar het eigenlijk over gaat raakt binnen de kortste keren uit beeld. Daarom vind ik het altijd nuttig en bovendien moreel gezond om vraagstukken rondom menselijke sores te bekijken in termen van grondrechten.
Categorie: Columns
Maarten de Haan17-04-2018 14:53

Je bent zo oud als je je voelt. Een gezegde waarmee wordt uitgedrukt dat je je nog prima een jonge god kunt wanen, ook al ben je al lang geen twintig meer. Maar ook het omgekeerde komt voor: sommige mensen staan al vroeg in het leven in de pensioenstand en lijken het opgegeven te hebben nog een maatschappelijke rol te spelen.

Wat de ‘jonge goden’ betreft had ik laatst een vrolijk makende ervaring. Ik ging op zoek naar een gepensioneerde arts die een paar uurtjes zou willen werken in een psychologenpraktijk in Amsterdam. Mooie gelegenheid een aantal oude bekenden te bellen, artsen die ik ooit had leren kennen, maar een beetje uit het oog verloren was. Het waren gesprekken waar ik energie van kreeg.
Categorie: Columns
Subeida Jainullah22-02-2018 22:50

Sommige recruiters hebben een sterke mening over kandidaten die solliciteren met een curriculum vitae dat niet foutloos is. Een mooi cv is voor hen de eerste voorwaarde om überhaupt voor iemand aan de slag te gaan. Géén cv? Helemaal niets mee doen. Het cv is dus als een soort paspoort voor de 'grotemensenwereld'.

De gedachte van deze recruiters is: als je niet eens een goed cv kunt opstellen, kan je ook niet goed werken. Waarom solliciteer je eigenlijk? Neem je het solliciteren wel serieus? Maar is het hebben van een cv eigenlijk wel zo belangrijk, of zijn die één of twee A4’tjes nogal overrated?
Categorie: Columns
Marlies Kalkhoven21-02-2018 12:51

Er wordt in Nederland veel gesproken en geschreven over hoe moeilijk het is de kwaliteit van zorg te borgen. Maar eigenlijk is het simpel. Het gaat om een slimme inzet van professionals, maar vooral om werkplezier en perspectief bieden aan die mensen.

Tijdens mijn studie geneeskunde viel mij op dat verpleegkundigen de ziekenhuizen uit renden. Achttien jaar geleden richtte ik daarom een eigen bedrijf op, gericht op het behouden van deze mensen. De oplossing vond ik in het multidisciplinair opleiden en flexibel inzetten van verpleegkundigen. Een logistiek zorgbedrijf was het gevolg.
1451bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Jaap van den Broek Humphrey24-01-2018 14:45
 
Als 34-jarige man werkte ik al enige tijd als sales consultant bij een gerenommeerd adviesbureau. De financiële crisis noodzaakte veel organisaties om mensen op straat te zetten. Gerenommeerd of niet, ook bij dit bedrijf halveerde zich het personeel in twee jaar tijd.

Zoiets is allerminst bevorderlijk voor de sfeer binnen zo’n organisatie. Ik had er een dubbel gevoel bij. Al enige tijd wist ik mijn positie niet geheel meer zeker. Dromerig zat ik mij vaak af te vragen wat ik verder met mijn leven zou willen doen. Bedrijven in crisis investeren echter niet in werknemers die dromen.
2455bekeken
Geen reacties
Categorie: Columns
Hayat el Kadi26-11-2017 15:42
 
Het Europese Jaar van het Vrijwilligerswerk ligt alweer zes jaar achter ons, maar vrijwilligers blijven uiterst belangrijk voor organisaties. In 2011 werd door de Europese Unie een groot onderzoek gedaan naar vrijwilligerswerk. Het bleek dat 22 tot 25% van de Europeanen vrijwilligerswerk verrichten. Sport en cultuur zijn de gebieden waarin het meeste vrijwilligerswerk wordt gedaan.

Als we het hebben over vrijwilligerswerk in de zorg zie ik een aantal grote veranderingen. Met name de ouderenzorg, de verstandelijk gehandicaptenzorg en de geestelijke gezondheidszorg hebben een lange traditie in vrijwilligerswerk. Het zijn organisaties die midden in de samenleving staan, en vrijwilligers worden niet voor niets het “cement van de samenleving genoemd”.
Categorie: Columns
Jaap van den Broek Humphrey30-10-2017 11:03
Het economische herstel na een periode van laagconjunctuur heeft doorgaans interessante gevolgen voor de schaarste op de arbeidsmarkt.

Tijdens de recessie zijn het -heel kort door de bocht- de werkgevers mèt vacatures die aan cherry-picking doen. Maar in de tijd van voorspoed die er op volgt krijgen werkzoekenden het meer voor het zeggen en kunnen gaan peilen hoe groen het gras bij de buren is. De vraag is alleen hoe aantrekkelijk je bent en of je gevonden wordt. Een voorbeeld….

Werkzaam bij een technisch recruitment bureau kom ik, na het volgen van een cursus over de vindbaarheid van mijn track-record op sociale media, tot de conclusie dat de vindbaarheid niet alleen mijn uitstraling naar eventuele (toekomstige) zakenrelaties verbetert. Het kan me myself I, Jaap van den Broek Humphrey dus, ook een leuke nieuwe carrièrestap opleveren.
2589bekeken
Geen reacties